Selma Tamay, bir portre ressamı olarak, insan yüzünü duygu, hafıza ve kimliğin kesiştiği bir alan olarak ele alır. Bu çalışmalarda yalnızca fiziksel benzerlik değil, her bireyin taşıdığı içsel ifade araştırılır.

​

Portreler; gözlem, sezgi ve katmanlı bir inşa süreciyle ortaya çıkar.

​

Işık, renk ve doku aracılığıyla izleyiciyle yalnızca yüzle değil, onun ardındaki duygu ile de bir bağ kurulması amaçlanır.